Judy Garland – życie w mroku cz. 1


Choć dla większości obserwatorów z zewnątrz, postać Judy Garland kojarzona jest z zabawnymi, uroczymi i wręcz przesłodzonymi produkcjami wytwórni MGM, gdzie partnerowała takim gwiazdom jak Spencer Tracy, Burt Lancaster czy Mickey Rooney (pierwszy mąż Avy Gardner), w rzeczywistości życie tej niewątpliwie bardzo utalentowanej dziewczynki, a później kobiety naznaczone było pasmem nieszczęść i dalekie od filmowego wizerunku.

Judy Garland

Judy Garland
MGM Studio, Wikimedia Commons

Od najmłodszych lat Judy Garland była wykorzystywana przez otoczenie. Zamiast skupić się i pielęgnować jej wrażliwość i bezbronność, eksploatowano jej talent, naturalny wdzięk, nie licząc się często z jej zdaniem, pragnieniami i marzeniami.

 

Jednym z najwytrwalszych wrogów miała się okazać jej matka – niespełniona, sfrustrowana i skłonna do zachowań agresywnych kobieta. To ona była odpowiedzialna za zniszczenie w Judy Garland małej dziewczynki, dziecka. To ona stała za zniszczeniem i upadkiem dorosłej kobiety, która bez alkoholu i nadużywania leków nie była w stanie poradzić sobie z otaczającą rzeczywistością.

 

Frances Baby Gum, bo tak naprawdę nazywała się Judy Garland urodziła się w 1922 r. jako trzecia córka Franka i Ethel Gumm. Oboje byli artystami wodewilowymi, aspirującymi do roli bardziej ambitnych. Mała Frances Baby zadebiutowała na deskach teatru w wieku 2 lat i od razu widownia ją pokochała, co nie umknęło uwadze przedsiębiorczym rodzicom.

 

5380290040_df570318be_z

Judy Garland
flickr.com/photos/slightlyterrific (CC-BY)

W wieku 4 lat Frances była główną atrakcją wodewilu państwa Gumm. I zapewne na jej talencie rodzice dziewczynki mogliby już wtedy zbić fortunę, gdyby nie kłopoty, jakie zafundował rodzinie Frank Gumm. Jak się miało okazać, ojciec rodziny wyjątkowo upodobał sobie towarzystwo nieletnich chłopców. Sytuacja była o tyle niekomfortowa, że w przeszłości rodzina już raz musiała ewakuować się z innego miasta, dokładnie z tego samego powodu.

 

Relacje w małżeństwie Franka i Ethel nie mogły należeć do wzorcowych, dlatego też cała uwaga matki Judy Garland spoczęła na dziewczynce i jej karierze. Ethel była zaborcza, zachłanna, bezkompromisowa, liczyły się dla niej wyłącznie scena i pieniądze, jakie można zarobić na utalentowanej córce. Warto przy tym podkreślić, że już w wieku 6 lat Judy była odpowiedzialna za utrzymywanie rodziny. Była jej jedynym żywicielem.

Ethel traktowała Judy jak inwestycję na przyszłość, nie jak córkę, dlatego podejmowała wszelkie kroki, aby przygotowanie sceniczne dziewczynki było jak najlepsze: zapisała ją na liczne zajęcia, w tym kurs tańca, do tego samego nauczyciela, do którego uczęszczała Shirley Temple. Ethel nie miała przy tym w zwyczaju przytulać córki, poświęcać jej uwagi jako matka, raczej tresowała ją jak cyrkową małpkę – wszystko po to, aby jak najlepiej się sprzedawała.

 

Kobieta wykazywała się niemałą determinacją, zawsze wtedy, kiedy próbowała zdobyć dla Judy rolę w filmie, czy wziętym przedstawieniu, już po przeprowadzce do Los Angeles. Jeśli było to konieczne nie wahała się uprawiać seksu z producentami, albo ludźmi odpowiedzialnymi za przydzielenie roli.

 

Przez cały ten czas Judy była zdana wyłącznie na siebie – nie miała wsparcia w nikim – ani w matce, skupionej wyłącznie na eksploatowaniu „znoszącego złote jajka” dziecka, ani w ojcu – ukrywającym się przed wymiarem sprawiedliwości aktywnym pedofilu, uwodzącym młodych chłopców.

Z każdym rokiem od Judy wymagało się coraz więcej, nie dając przy tym nic od siebie. W wieku 9 lat, drobna, krucha i wrażliwa dziewczynka za sprawą matki, staje się uzależniona od amfetaminy – a kiedy ta działając dalej po próbie czy przedstawieniu uniemożliwia jej zasnąć, także silnych leków nasennych, pozwalających na oddanie się w ramiona Orfeusza.

 

W 1933 roku, kiedy Judy kończy 11 lat małżeństwo państwa Gumm zostaje rozwiązane. Jest to duży cios dla Judy, która mimo tego, że widziała zupełny brak porozumienia w rodzinie, przez całe życie bardzo kochała swojego ojca i czuła się z nim mocno związana.

 

Dwa lata później, w 1935 roku Frank Gumm umiera w wyniku zapalenia opon rdzenia. Ten sam rok staje się ważny dla Judy także z innego powodu – dziewczynka podpisuje kontrakt z MGM i najpotężniejszym z ludzi w przemyśle filmowym – Louisem B. Mayerem. Jak się miało okazać, studio MGM bardzo szybko odsunęło matkę Judy od niej, określając ją mianem niekompetentnej i zakłócającej spokój córki. Tracąc kontrolę nad Judy, Ethel straciła poczucie bezpieczeństwa. Mimo, że przez kilka lat była w stanie żyć z pieniędzy córki, od 1952 roku, do końca życia zmuszona była pracować w zakładzie montażowym samolotów, za 60 dolarów tygodniowo. Ethel nigdy nie pogodziła się z upokorzeniem, jakie ją spotkało, z koniecznością podjęcia pracy i odsunięciem od sprawowania kontroli nad Judy.

Źródła:
A. Edwards, Judy Garland: A Biography, Taylor Trade Publishing 2013.
G. Clarke, Get Happy: The Life of Judy Garland, Sphere 2001.
J. A. Kottler, Boskie szaleństwo: geniusz i psychoza wielkich twórców, Bellona 2007.

CDN.

Samanta Pleskaczyńska – Chcemywiedziec.pl