JAPONIA W LATACH 1914-1918 [GALERIA ZDJĘĆ]


Nie od dziś wiadomo, że wojna to czas, w którym jedni tracą, aby inni mogli się wzbogacić. Tak też było w przypadku „Wielkiej Wojny”, która oznaczała dla Europy niewyobrażalną wręcz klęskę gospodarczą, natomiast Azji miała przynieść bardzo dużo nieoczekiwanych możliwości i korzyści.

I wojna światowa odcięła europejskich kupców od azjatyckich odbiorców, co z kolei przyczyniło się do umocnienia japońskiej, dopiero uprzemysłowionej gospodarki. W latach  1914-1918 produkt przemysłowy Japonii wzrósł z 1,4 mld aż do 6,8 mld jenów. W szczególności zauważalne było imponujące tempo wzrostu eksportu. Dla przykładu – sprzedaż za granicą japońskich tkanin bawełnianych wzrosła aż o 185%. Wzrost eksportu wpłynął jednocześnie na wzrost zatrudnienia w przemyśle, a także na wzrost płac. Niestety, równie szybko rosły i ceny, co już niekoniecznie podobało się przeciętnemu mieszkańcowi Nihonu.

W latach 1914-1920 ceny detaliczne ryżu wzrosły o 174%, zaś łączny wskaźnik dla cen hurtowych wzrósł o 150%. W tym czasie, społecznym symbolem boomu stał się przymiotnik „nowobogacki” – narikin. Ta wyjątkowa dla Japończyków koniunktura trwała do 1920 roku. W tymże roku boom gwałtownie się skończył, co było spowodowane przede wszystkim załamaniem na giełdzie, a co za tym idzie upadkiem wielu banków, spadkiem wskaźnika produkcji przemysłowej o 40% (w ciągu roku), zwolnieniem tysięcy pracowników.

Choć czasy miały nadejść trudne, a upadek miał dla wielu okazać się szczególnie bolesny, w przededniu kryzysu uśmiech nie znikał z ust zwykłych ludzi, ani tym bardziej dzieci, które potrafią się odnaleźć w każdej sytuacji, i czerpać radość z najprostszych czynności dnia codziennego. Taką Japonię i Japończyków chcemy Wam pokazać w dzisiejszym artykule: Japonię lat 1914-1918, Japonię, w której dzieci cieszą się z puszczania latawców, a czas płynie swoim własnym rytmem.

A. Davey (licencja CC BY-SA)

Starsza siostra i niemowlak, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Domowa produkcja obuwia, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Mężczyzna tworzący bransoletki przeznaczone do modlitwy, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Dziewczynka o uroczym uśmiechu, określanym w Japonii mianem chiisai nikko, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Mężczyzna tworzący parasole, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Kobiety grające na shamisenie (japońskim instrumencie strunowym, podobnym do gitary) , flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Dziewczynka przyglądająca się małpce, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Mężczyźni malują drewniane lalki Darumy (Daruma był byddyjskim mnichem, którego wizerunek przedstawiany jest w sposób karykaturalny, bez rąk, nóg, wielkimi oczami. Lalka jest uosobieniem wytrwałości, determinacji, poświęcenia i dyscypliny. Ma przynosić szczęście i pomyślność) , flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Taniec maiko (kandydatki na geiko – gejszę), flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Mężczyźni grający w shōgi (niezwykle popularną w Japonii do dnia dzisiejszego odmianę szachów) , flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Esencja dzieciństwa – szczęśliwe dzieci, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Kobieta pisząca list miłosny, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Japońskie dzieci z młodszym rodzeństwem w trakcie zabawy, flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Mężczyzna malujący papierowe latarnie (najprawdopodobniej z przeznaczeniem na sprzedaż lub na matsuri) , flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Autor: A. Davey (licencja CC BY-SA)

Kobiety grające w go (bardzo popularną także w Japonii starochińską grę planszową), flickr.com/photos/adavey (CC BY-SA)

 

Źródło:

A. Davey

Samanta Pleskaczyńska – Chcemywiedziec.pl