Tagi

Powiązane wpisy

Podziel się

FRIDA KAHLO – WYRAZIĆ SIEBIE MIMO WSZYSTKO


Meksykańska malarka, kobieta wyjątkowa, szczególnie doświadczona przez los. W jej twórczości widoczne są wpływy kultury indiańskiej, meksykańskiej, zwykło się także określać jej malarstwo jako przejaw sztuki prymitywnej, folkowej, niekiedy surrealistycznej, co sama artystka odrzuciła bynajmniej nie utożsamiając swoich dzieł z wytworami surrealistów. Do wielkich entuzjastów jej twórczości należał Pablo Picasso. Z pewnością Frida wykształciła swój własny styl artystyczny, szczególnie naznaczony osobistymi doświadczeniami życiowymi – chorobą, kalectwem, bezdzietnością.

Źródło: www.biography.com

Źródło: www.biography.com

Frida urodziła się 6 lipca 1907 roku w Meksyku. W wieku 6 lat zachorowała na polio, konsekwencją choroby były niedostatki fizyczne, jej prawa noga była szczuplejsza od lewej i nieco krótsza. Od najmłodszych lat przyszła artystka walczyła z niepełnosprawnością, skrzętnie ukrywała ją przed światem i próbowała żyć tak, jak jej rówieśnicy. Wydaje się, że była typem chłopczycy, lubiła męskie towarzystwo, grała w piłkę, trenowała boks. Szczególną rolę w jej życiu, także w sensie ukształtowania zainteresowań artystycznych, odegrał ojciec, znany, ceniony fotograf, wrażliwy na obraz, poszukujący głębi.

Źródło: www.stylabl.com

Źródło: www.stylabl.com

W wieku 18 lat Frida uległa bardzo poważnemu wypadkowi komunikacyjnemu. Była jedną z najbardziej poszkodowanych osób. Złamała kręgosłup, miednicę, połamała żebra, elementy autobusu uszkodziły podbrzusze i macicę. Młoda kobieta została unieruchomiona na ponad 3 miesiące. Odtąd gorsety, rehabilitacja, ból, cierpienie i operacje stały się istotnymi elementami jej życia. Okres rekonwalescencji po wypadku okazał się jednak przełomowy. Frida zainteresowała się malarstwem, w czym zresztą utwierdzał ją ojciec. Matka natomiast zorganizowała córce coś w rodzaju stacjonarnych sztalug, które umożliwiały jej podjęcie artystycznej pracy w łóżku.

Źródło: www.biography.com

Źródło: www.biography.com

Ostatecznie kobieta porzuciła studia medyczne w przekonaniu, że jej droga życiowa musi być naznaczona sztuką. Nie bez wpływu na taką decyzję była znajomość Fridy z Diego Riverą, wówczas już uznanym w środowisku artystą. Dostrzegł on niewątpliwy talent Fridy, motywował ją do pracy, nie narzucał jej przy tym żadnego stylu. Wkrótce Frida i Diego zostali małżeństwem. Był to związek wyjątkowo burzliwy. Diego nie unikał towarzystwa innych kobiet, zdradził Fridę nawet z jej młodszą siostrą, co artystka bardzo przeżyła. Sama także nie pozostawała mężowi dłużna. Wdawała się w romanse, między innymi z Lwem Trockim czy Josephiną Baker. Zresztą o ile Diego z wyrozumiałością spoglądał na romanse żony z kobietami, o tyle kontakty ukochanej z mężczyznami wywoływały jego ogromną zazdrość. Frida wielokrotnie poroniła i niemożność zostania matką także znalazła odbicie w jej twórczości. Niezwykle burzliwy związek Fridy z Diego zakończył się rozwodem, w następnym roku jednak doszło do ich ponownego ślubu. Dopiero jednak śmierć artystki tak naprawdę uświadomiła mężczyźnie, że to właśnie ta kobieta była najważniejszą osobą w jego życiu i że ją kochał naprawdę.

Źródło: www.theguardian.com

Źródło: www.theguardian.com

Frida tworzyła przede wszystkim autoportrety. Bardzo często mówiła, że siebie zna najlepiej i najczęściej ze sobą przebywa, więc może sobie pozwolić na swobodę tworzenia tylko w tej kwestii. Poza tym kreowanie siebie było dla Fridy z pewnością rodzajem terapii, możliwością wyjścia poza siebie i ograniczenia własnego ciała. Najczęściej portretowa twarz Fridy wyraża skupienie powagę, smutek. Ogromnego bólu, z którym artystka zmagała się przez lata, nie udało się ukryć. Frida najczęściej pojawia się w charakterystycznym dla siebie stroju inspirowanym folklorem, tradycjami meksykańskimi. Długie, niezwykle barwne suknie, maskujące wyraźne defekty fizyczne Fridy, stały się zarazem wyznacznikami jej stylu, wespół z ciekawą, wyszukaną biżuterią.

Kahlo ostatecznie odniosła artystyczny sukces, wystawiała swoje prace w Paryżu, w Nowym Jorku. Stworzyła swój własny niepowtarzalny styl. Pod koniec życia poruszała się już wyłącznie na wózku inwalidzkim, mimo to tworzyła nadal, pisała dzienniki. Zmarła 13 lipca 1954 roku. W rodzinnym domu Fridy znajduje się obecnie muzeum poświęcone jej życiu i twórczości.

Aleksandra Suska – Chamera – Chcemywiedziec.pl

Bibliografia:
J.M.G. Le Clezio, Diego i Frida: Wielkie Biografie, Wydawnictwo PWN, 2011.
B. Mujica, Frida, Wydawnictwo Marginesy, 2015.
http://www.fridakahlo.com
http://www.frida-kahlo-foundation.org
http://www.pbs.org/weta/fridakahlo/life